Onze huidige amenleving. We zullen allemaal in het slachthuis belanden. Het schaap volgt het varken, zonder het in twijfel te trekken. Tegenwoordig volgen we blindelings, zonder begrip of enige wil. We blijven discreet en stil, om verstoringen in onze dagelijks leven te vermijden. We laten ze één voor één, voor de anderen komen, net als gieren. Op een dag, komen ze ook voor jou. Maar niemand zal er meer zijn, om in te grijpen.

Deze grote koepel verwelkomt de markt onder zijn glazen dak en kunsttentoonstellingen in de verdiepten (dieptes) van zijn kelder. Er is altijd wel iets gaande in de slachthuizen. Vanaf vrijdag, begint deze uitgestrekte vlakte, die door iedereen verlaten is, weer tot leven te kommen gedurende de weekend. Vervolgens, verandert het in een urban jungle, vol met exotisme en diversiteit. Deze geweldige culturele plek nodigt ons uit, om andere etniciteiten te ontmoeten.Deze markt brengt ons rond de

Dit kunstwerk lijkt op wat men in de ruimte zien; de Galaxies, de Melkweg, het Universum. Ja, het heelal, deze zwarte canvas, bezaaidt en bestraald door duizenden kleurrijke sterren. Het vertegenwoordigt de manier waarop ik mij mijn innerlijke universum voorstel.

Ik wilde een nieuwe portret maken van mijn geliefde treinstation. Een sfeer, een andere manier om ernaar te kijken. Dit werk vertegenwoordigt zelfexpressie, vrijheid in hoge kleuren en een dwalende geest.

De grote solo van het leven. Ik ga vaak richting activiteiten die je alleen kunt doen. Tegelijkertijd is dat veiliger: ik stel me niet bloot aan de emotionele gevaren die anderen met zich meebrengen. Ik zal hen niet teleurstellen, ze zullen me niet bekritiseren of kwetsen. Maar in de loop der jaren ben ik me weer beginnen openstellen voor de wereld. Niet meer leven als Nemo, in zijn anemoon waar alles wat er gebeurt afgesloten is van de buitenwereld.

Is er een masker? Ben ik het masker? Vormen wij samen één en dezelfde entiteit? Nee, dit is geen masker, dit is een maskerade. Ben ik jaloezie? Wat is dit leven? Waar zal het mij naartoe leiden?

Een explosie, een vuurwerk van kleur, van blauw naar oranje. Het vertegenwoordig verandering. Van het verleden naar de toekomst. Terugkeren naar het ‘blauwe verleden’ om naar de ‘oranje toekomst’ te gaan. Nieuwe kracht, motivatie en wil.

Ik wilde een herinnering uit mijn kindertijd vastleggen. Ik koppel de zuidtoren met het gevoel van thuis zijn. Anderlecht is een levendige gemeente, lawaaierig met en overvloed aan informatie die vanuit alle richtingen komt.

Ghost of the past. Enfants, c’était un jeu, attraper les tous, ces spectres, ces démons. Adulte, tu ne cesses d’essayer de les attraper. Tu veux les contenir, les cacher, en vain, tes démons, tes peurs et tes erreurs. Elles ont évolué avec toi et deviennent chaque jour de plus en plus grandes. Tu finis par bien les connaître, tes hantises, elles sont même un brin de nostalgie. Tu continueras à essayer de les maîtriser pour pouvoir leur échapper, à ces spectres du passé.

Dit abstracte kunst, tracht een emotie door te geven. We weten niet altijd waar we heen gaan, zowel in het leven als in dit werk. Net als deze luchtbellen, bollen die er aanwezich zijn. We wandelen en zwerven met een gebrek aan een doelgerichte bestemming. Onderweg worden we afgeleid door alles wat we zien en dat onze aandacht trekt.

Deep See, een woordspel. Op het eerste naderzicht doet dit werk me denken aan de kleurrijke riffen van de Caribische zee. Deep See, “onze blik verdiepen”. Als je dit schilderij zorgvuldig bekijkt, verder kijkend dan al de kleuren, zult je de duisternis, gebreken en scheuren ervan ontdekken. Evenals een reliëf, die je zin geeft om er met je hand eroverheen te gaan.

Dit kunstwerk is een uitzicht vanuit een treinraam. De mensen die aan de halte zitten wachten zijn doorzichtig, vluchtig. Voorbijgaande gelijk geesten, net als de wazige treinen in beweeging die voorbij rijden, zonder dat we ze echt zien.

Elk geluid is uniek en klinkt anders. Ze brengen verschillende emoties en gevoelens op, net als kleuren. Binnenkort zal Jade het ook kunnen ontdekken, de vreugde van kleuren te horen. Ze zal bloeien en een nieuw leven beginnen, boordevol nieuwe geluiden. Jade, toughest fighter, filled with joy and laughter.

We willen altijd mensen in hokjes plaatsen. Zij gelijkaardig laten denken, in de zelfde richting te leiden, lijnen tussen mensen trekken. Dit werk probeert onze geest in bedwang te houden, onze zielen gevangen te nemen, achter deze tralies van regelmatige lijnen. Om orde te brengen in de chaos, maar we vinden altijd manieren om te ontsnappen.

Elle va rejoindre le ciel, la paix, la tranquillité et se débarrasser de tous ces problèmes. Elle ne sait plus ce qu’elle fait, par où aller pour avancer. Elle bascule dans le vide et essaie de déployer ses ailes, avant de se racasser au sol. Elle veut être libre de s’envoler. But she is dining with the angels tonight.

Het vormt een geheel met het werk Up side down. Een continuïteit die bloeit verlegt zijn eigen grenzen om zichzelf te bevrijden. Nog gedurfder en moediger, er komt een vlinder tevoorschijn uit zijn cocon. Het is zijn tweede vleugel, waarmee hij kan weg vliegen

Ze neuriet dat zo nostalgische deuntje, met haar haren in de wind. Afgesloten van de buitenwereld hoort ze enkel nog het ritme en de bas van haar innerlijke zelf. Die partituur die ze op het puntje van haar tong kent, die klanken die zoveel emotie in haar losmaken. Die haar hoop doen houden en doen vechten voor morgen, dat ongetwijfeld beter zal zijn dan gisteren.

Van Brussel tot Mons. Les villes, de steden en hun streeters. Het chaos regeert en je verdwaalt erin, want ze zijn gevuld met slangenkuilen, deze gigantische doolhoven. Plan je ontsnapping. Geef weer kleur aan deze grauwe stad waar ontsnappen naar de ruimte verboden is. Vind die kleine kleurenvlekken, die kleine oases, die zuurstofbubbels. Vind je paradijscapsules om te ontsnappen aan de beweging van het moderne en stedelijke leven.

Ik zie, ik zie...in mijn 7-sterren kristallen bol. Een godin, mystiek, beslist en vastberaden. Ze vertegenwoordigt de vrouwelijke dualiteit, ze is als verraderlijk en onvoorspelbaar als de zee. Alle kaarten in haar handen zijn neergelegd. De dobbelsteenen zijn geworpen. Het rad van het lot is gedraaid en maakt plaats voor de voorzienigheid. Krachtig en sterk, begin ik aan de gevaarlijke pad die naar nummer 13 lijd. En niets kan mij in de weg staan.